Dünya benim için dönüyor.
Evren her şeyini benim için seferber etmiş.
Mesela güneş her sabah ilk benim penceremden giriyor usulca,
Rüzgar tatlı tatlı benim perdemi havalandırıyor
Yağarsa eğer yağmur yalnızca beni ıslatıyor en bunaldığım anlarda
Eğer kar yağarsa bir gün, yalnız benim baktığım yerleri bembeyaz güzelliğe çeviriyor
Her şey benim için bu dünyada
İyisiyle ve kötüsüyle
Güneş o kavurucu yaz günlerinde, yalnız beni yakıyor acımasızca,
Rüzgar bir esti mi soğuk kış gecelerinde ıslık çalarak, sadece ben üşüyorum iliklerime kadar ve ben sırılsıklam oluyorum o kadar insanın içerisinde; çünkü yağmur da benim için yağıyor o vakitlerde.
Kış vakti, en ayaz gecelerin sabahında kar yağarsa eğer, ben soğuktan ellerimi ve ayaklarımı hissetmiyorum. Hele o ayaz bir daha çıktı mı ortaya her yer buz kesiyor ve o kadar kalabalığın içinde benim ayağım kayıyor ve ben rezil oluyorum bütün kızlara.
Ama olsun gene de her şey benim için oluyor ya, işte bu beni memnun eden.
“Ben ölünce güneş doğmuş, güneş batmış beni hiç alakadar etmez.
Ben varsam anlamlıdır olup biten”
